Terugkijkend op het EK indoor, was het een geweldig toernooi om mee te maken.

Met een enthousiast publiek was het toernooi nog intenser.  Ik heb enorm veel geleerd van de ervaren atleten daar. 

Mijn eigen race was minder succesvol. Ik had verwacht dat ik enorm hard zou lopen, maar 10.00 ’s ochtends er 100% staan viel even tegen.

De voorbereiding naar de wedstrijd toe, de warming-up..alles liep lekker.  Dus ik dacht ik ga vliegen!!!!! 

Niet helemaal. Niet dat 6.72 een slechte tijd was (0.01s te kort om naar de halve finale te gaan), maar ik had er zelf veel meer van verwacht. Ik had het gevoel dat ik zonder kracht en snelheid liep. Alsof ik nog niet wakker was. Er zat weinig explosiviteit in en op het moment dat ik over de finish kwam wist ik al dat ik niet blij zou zijn met mijn tijd.

Maar iedere race is een leermoment en dus ook die van het EK.

Ik weet nu wat ik moet doen om ook op zeer vroege tijden (voor de sprint) hard te lopen. 

Terugkijkend op het hele indoorseizoen ben ik tevreden. Ik heb goed gepresteerd ondanks dat ik bezig was met de voorbereiding voor het outdoorseizoen. In totaal heb ik 3 wedstrijden gelopen.  Leipzig, NK en het EK. En in die 3 wedstrijden heb ik toch nog hard kunnen lopen. 6.66 (0.03s van het Nederlands record van Miguel Jansen) en het EK-limiet. 

Dit betekent dat ik er klaar voor ben om het outdoorseizoen hard te gaan lopen. Daar ben ik in gespecialiseerd en daar wil ik vliegen. 

PvL